Bob dydd rwy'n dweud wrth gannoedd o fenywod eu bod yn werthfawr. Eu bod wedi gwneud llawer eisoes. Bod pob plentyn a fagwyd, pob pryd a goginiwyd a phob penderfyniad anodd a wnaed yn gamp. Ond rwy'n aml yn meddwl tybed: ydw i wedi gwneud digon fy hun?
Dydw i ddim yn oruwchddynol. Wcreiniad ydw i. Fel miliynau o'm cyd-wladwyr, rwyf wedi byw drwy ryfel a'r anhysbys. Ond rwyf hefyd yn rheolwr, yn athrawes ac yn gyfrifydd, ac roeddwn i'n teimlo'n gyfrifol nid yn unig amdanaf fy hun, ond am bawb a oedd wedi ymddiried eu haddysg, eu gyrfa a'u gobaith i mi.
O McDonald's i fy mhractis fy hun
Pan gyrhaeddais y DU, allwn i ddim dweud brawddeg syml yn Saesneg. O'r dyddiau cyntaf un bûm yn gweithio yn McDonald's. Wnaeth fy niplomâu, fy nhystysgrifau a'm gwobrau ddim fy rhwystro, a siaradais am y peth yn agored gyda fy nghleientiaid, sy'n berchen ar gwmnïau. Roedd yn brofiad rhyfeddol: gwersi gyda siaradwyr Saesneg brodorol, a gwersi â thâl hefyd. Yn fy amser hamdden astudiais gyfraith treth Prydain, gan esbonio popeth a ddysgais mewn fideos ac ymgynghoriadau am ddim.
Chwe mis yn ddiweddarach agorais bractis cyfrifyddu yn y DU. Ychydig fisoedd wedi hynny lansiais gwrs ar gyfer cyfrifwyr o Wcráin. Heddiw mae ganddo fwy na 300 o raddedigion, ac mae gan y cwrs achrediad CPD.
Pam menywod
Rwy'n gweithio gyda phobl wahanol iawn, yn aml gyda dynion sy'n berchen ar fusnesau, ac mae'n hawdd i mi: rwy'n meddwl yn rhesymegol, yn siarad yn gryno ac yn parchu strwythur. Ond menywod yw fy angerdd. Mae dyn sy'n rhedeg busnes yn aml yn canolbwyntio ar waith yn unig. Mae menyw yn cario'r busnes, y plant, y gegin a'r tŷ. Ac yna mae rhyfel, symud, astudio, gwlad newydd, iaith newydd, unigrwydd. Ac mae hi'n goroesi. Ac mae hi'n tyfu.
Yn ystod y rhyfel doedd ein gwŷr ddim yn cael gadael, a chawsom ein hunain mewn gwledydd eraill gyda phlant, heb yr iaith a heb gefnogaeth. Roedd yn rhaid i ni ddechrau o'r dechrau.
Y ffordd a'm dysgodd
Roeddwn i'n arfer bod ofn gyrru i Kyiv. Newidiodd y rhyfel fi. Bwlgaria, Istanbwl, Paris, Barcelona, Llundain: gyrrais i bobman. A sylweddolais, os galla i yrru mewn gwlad dramor heb wybod yr iaith ac o dan reolau newydd, nad yw dechrau busnes newydd yn codi ofn. Mae damwain yn gamgymeriad angheuol. Dim ond cam yw busnes.
Astudiais reolau'r ffordd ym mhob gwlad a gweld eu bod yn debyg. Mae'r un peth yn wir am drethi: os ydych chi'n gwybod system un wlad, gallwch ymdopi ag eraill. Dyna sut y ganwyd fy mhrosiect YouTube Business in Europe, lle rwy'n esbonio, gydag arbenigwyr lleol, sut i sefydlu busnes mewn gwahanol wledydd. Yna daeth y cwrs cyfrifyddu yn y DU, y cwrs ar gyfer pobl hunangyflogedig, a chyfieithiadau i Bwyleg, Arabeg, Perseg a Saesneg. Ac mae mwy i ddod.
Dydw i ddim yn berffaith. Ond rwy'n rhannu fy mhrofiad oherwydd os galla i ei wneud, gallwch chithau hefyd. Rwyf am i hyn gael ei ddarllen gan fenyw sy'n eistedd gyda phlentyn yn ei breichiau yr eiliad hon ac sy'n ofnus. Rwyf am iddi gredu bod ei hamser yn dal o'i blaen. Oherwydd rwyf wedi'i weld. Rwyf wedi'i fyw. A dydw i ddim yn stopio.
Os galla i yrru mewn gwlad dramor heb wybod yr iaith, nid yw dechrau busnes newydd yn codi ofn. Mae damwain yn gamgymeriad angheuol. Dim ond cam yw busnes.
